...คุณครับ เคยคาดหวังกับสิ่งใดบ้างรึป่าว เชื่อว่าหลายคนมักคาดหวังว่าอะไรๆในอนาคตต้องดีขึ้นกว่าเดิม เป็นการมองโลกในแง่บวก เพื่อสร้างเสริมกำลังใจแก่ตนเอง ...ในบ่ายวันหนึ่งที่ผมกำลังเดินไปกับเพื่อนคนหนึ่ง เธอบ่นกับผมให้ฟังประมาณว่า "นี่ถ้าหนูไม่มาเรียนที่นี่ หนูคงจบไปนานแล้ว ไม่ต้องมาเสียเวลาตั้งมากมายและก็ยังไม่จบซักที" ในห้วงความคิดขณะนั้น รู้สึกเห็นใจและเข้าใจ แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่า ถ้าเธอไปเรียนที่อื่น เธอจะแน่ใจได้ยังงัยว่าจะจบเร็วกว่าเรียนที่นี่ เพราะเธออาจจะเจอกับปัญหาอื่น ๆ ที่เป็นตัวแปรใหม่เข้ามาแทนที่ตัวแปรเก่าก็เป็นได้ และบางทีการเรียนที่นี่อาจจะดีกว่าที่เธอไปเรียนที่อื่นก็ได้ หรือบางทีการเรียนที่นี่ก็อาจจะแย่กว่าที่อื่นจริง ๆ มันก็เป็นสิ่งที่ใครไม่อาจคาดเดาได้ แต่ที่รู้แน่ ๆ คือ ปัจจุบันเธอยังเรียนอยู่ที่นี่ ยังงัยก็ต้องอดทน...รอ...ให้ได้มา

 

...การคาดหวังว่าจะดีอย่างนู้นดีอย่างนั้น แต่บางทีอาจลืมนึกไปว่า ช่วงเวลาที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน อาจจะดีที่สุดแล้วก็ได้ เราอาจไม่รู้เนื้อรู้ตัว เพราะไม่มีเครื่องมืออะไรมาวัดและบอกกับเราได้ การอยู่กับปัจจุบันเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง เพราะเป็นสิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่กับมัน และส่งผลสืบเนื่องถึงอนาคตข้างหน้า ใครหลายคนบอกว่าอนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน แต่ผมกลับมองว่าอนาคตอาจจะเป็นสิ่งที่แน่นอน ถ้าปัจจุบันเราดำรงตนในแนวทางที่ควรจะเป็น แล้วคุณล่ะคิดว่าอนาคตเป็นอย่างไรในสายตาของคุณ...

กว่าจะชนะ

posted on 02 Jun 2008 19:03 by csoysri

 

ในที่สุด..วันเวลาที่น่าภาคภูมิใจก็มาถึง..หลังจากฝ่าฝันช่วงเวลาที่เหนื่อยยากในการเขียนวิทยานิพนธ์ เมื่อมองย้อนกลับไปมองช่วงเวลาตั้งแต่เริ่มต้นทำจนถึงวันสุดท้ายที่ส่ง เป็นช่วงเวลาหลายเดือน ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย เจอปัญหามากมายที่ต้องเข้าไปแก้ เข้าไปเจรจา ทำให้ตัวผมเองมองอะไร ๆ ได้กว้างขึ้น ปัญหามีไว้แก้จริง ๆ ทุกอย่างมันสำคัญที่ใจ หากใจสู้ กัดฟันอดทน แม้ช่วงเวลานั้นก็ไม่รู้ว่าผลจะเป็นอย่างไร....ทำให้เดี๋ยวนี้มองปัญหาอะไร ๆ เล็กลง ผิดกับเมื่อก่อนอย่างมากมาย ไม่นึกเลยว่า การเขียนหนังสือสักเล่ม มันก็ให้อะไรกับเราได้มากมาย ชีวิตจากนี้ไปขอพักผ่อนจิตใจให้ผ่อนคลาย และพร้อมสู้ต่อไปในวันข้างหน้า....เพราะชีวิตคือปัญหา และปัญหามีไว้แก้...เหนื่อยก็พัก...รักคนอ่านจริง ๆ (เกี่ยวม๊ะเนี่ย อิอิ)



edit @ 12 Jun 2008 20:09:44 by แพนด้าในตำนาน

    หลายครั้ง..ที่เรารู้สึกฮึกเหิมใจกับการตั้งความหวัง หวังอยากจะทำนู่นทำนี่ให้สำเร็จ  หวังอยากรวยล้นฟ้า แต่เมื่อได้ลงมือทำแล้ว บางคนสำเร็จได้ก็ดีใจ แต่คงมีอีกมากอยู่ที่ต้องผิดหวัง  ถ้าผิดหวังจะทำอย่างไรต่อไป  คุณเคยคิดหรือเปล่าครับ  หรือมองแค่ความหวังที่พบกับความจริงอยู่เพียงด้านเดียว เมื่อตอนผมยังเด็ก ผมมักบอกกับแม่อยู่เสมอว่าผมอยากเป็นนู่นเป็นนี่  แต่มีอยู่คำพูดหนึ่งที่แม่ผมพูดสวนขึ้นมาอยู่เสมอ นั่นก็คือ ใคร ๆ ก็หวังกันได้ทุกคน แต่หวังแล้วมันจะสำเร็จนั้นใช่เป็นเรื่องง่ายๆ   ตอนนั้นผมเองไม่ค่อยเข้าใจกับคำพูดนี้สักเท่าไร  เพราะคิดว่าเมื่อตั้งใจทำแล้วมันต้องสำเร็จน่ ๆ ไม่ว่าจะยากเย็นสักแค่ไหน จนเมื่อเติบโตคำพูดนั้นก็ยังคงอยู่ในใจผมเสมอ 

  

ผมนั่งคิดทบทวนแล้วก็พบว่า ความหวังที่เป็นความจริงนั้นมันตองประกอบด้วยหลายส่วนดวยกัน ไม่ใช่แค่ความตั้งใจ มันยังมีความอดทน การจัดการกับอารมณ์เมื่อยามที่เราอ่อนไหวและท้อแท้ หรือแม้แต่เรื่องของโชคชะตาก็มีส่วน  ทุกวันนี้ผมพูดน้อยลงเกี่ยวกับความหวัง  แต่ปฏิบัติมากขึ้น  หลายสิ่งที่คิดได้  คิดว่ามันต้องสำเร็จแน่ ๆ  นั่นเป็นความคิดที่ผิดมาก   ผิดเพราะไม่ได้คิดลงมือทำด้วย ผมนึกขอบคุณแม่ในใจที่มักพูดเตือนสติ มันทำให้ผมคิดได้ว่าอย่ามองถึงความสำเร็จแต่เพียงด้านเดียว  แต่ต้องมองถึงความล้มเหลวที่จะเกิดขึ้นด้วย  และเมื่อพบกับเหลวหรือผิดหวังแล้ว  เราจะทำยังงัยกับมัน  จะยอมแพ้ จะสู้ต่อ และถ้าผิดหวังหลาย ๆ ครั้ง เรายังหวังอยู่กับความฝันหรือไม่ นั่นเป็นสิ่งที่ผมมักหาคำตอบอยู่เสมอ ๆ...แล้วคุณล่ะจะทำอย่างไรกับมัน